మనమంతా బంధువులం…నిజమేకదా ! (కవిత)-వెంకటేశ్వరరావు కట్టూరి
అవును ఆ ‘కొయ్యగుర్రానికి అంతా తెలుసు’ అంతటా వివక్ష అన్నింటా మొద్దునిద్ర ఓ రామచంద్రప్రభో! ‘మల’య పర్వత నివాసిని నేను ‘గోసంగి’ని ఆలకించయా అనాదిగా సాగుతూనే ఉంది అన్నదమ్ముల సంగ్రామం దారి చూపమంటే దాడిచేస్తారా తండ్రీ!! పేటకి గూడేనికి తోరణం కడదామంటే మామి’డాకు’లతో గుచ్చుతూనే ఉన్నారయా ధారపు బంధం నాదే … Continue reading →
