అన్యోన్యంగా, ఎంతో ఆనందంగా సాగుతుందనుకున్న అపర్ణ వైవాహిక జీవితం, అత్తారింట్లో అడుగుపెట్టిన కొద్దిరోజులకే ఊహించని మలుపులు తిరుగుతూ తన అసలు రంగును బయటపెట్టింది. ఉన్నత చదువులు చదివి, ఎన్నో ఆశలతో కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభించిన ఆమెకు అక్కడ అడుగడుగునా ఆంక్షలే ఎదురయ్యాయి. చదువుకున్న తెలివితేటలు గడప దాటకూడదని, కేవలం వంటింటికే పరిమితమై అత్తమామల సేవలో తరించాలని వారు హుకుం జారీ చేశారు. ప్రతి చిన్న అవసరానికి, కనీసం ఒక చిన్న వస్తువు కొనాలన్నా భర్త రాజేష్ ముందు చేయి చాచి నిలబడాల్సిన దుస్థితి ఏర్పడింది. రాజేష్ సైతం తన భార్య మనోభావాలను అర్థం చేసుకోకుండా, తల్లిదండ్రుల మాటే వేదమని భావిస్తూ ఆమెను చిన్నచూపు చూసేవాడు.

అపర్ణ ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు విరామం లేకుండా గృహకృత్యాల్లో మునిగితేలుతున్నా, ఆమెకు దక్కేది కేవలం విమర్శలు, ఎత్తిపొడుపులు మరియు అవహేళనలే. ఒకరోజు తన పుట్టింటిలో తండ్రికి అత్యవసరంగా వైద్య చికిత్స కోసం కొంత డబ్బు అవసరమై రాజేష్‌ను ప్రాధేయపడింది. కానీ రాజేష్ కనికరం లేకుండా, “నీకంటూ సొంత సంపాదన లేనప్పుడు, నా డబ్బును నీ పుట్టింటికి ధారపోయడానికి నువ్వెవరు? అడుక్కునే వారికి దానధర్మాలు చేసేంత స్తోమత మాకు లేదు” అని అందరిముందూ నీచంగా అవమానించాడు. ఆ మాటలకు అత్తమామలు కూడా వంత పాడుతూ నవ్వడం అపర్ణను మానసికంగా కృంగదీసింది. ఆ క్షణమే ఆమె కళ్లు తెరుచుకున్నాయి.

కేవలం ఓర్పు వహిస్తే ఈ ఇంట్లో బానిసగా మిగిలిపోతానని, ఆర్థిక స్వతంత్రత లేని జీవితానికి గౌరవం దక్కదని ఆమెకు అర్థమైంది. తన ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకోవడానికి, సమాజంలో తనకంటూ ఒక గుర్తింపు తెచ్చుకోవడానికి ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకోవడమే ఏకైక మార్గమని ఆమె ఆ నిమిషమే బలంగా నిశ్చయించుకుంది.

అవమానాల నుండి పుట్టిన ఆవేదనను ఆయుధంగా మార్చుకున్న అపర్ణ, ఆ రోజు నుండే తన ఉజ్వల భవిష్యత్తు కోసం ఒక రహస్య ప్రణాళికను అత్యంత పట్టుదలతో సిద్ధం చేసుకుంది. పగలు అత్తవారింటి అంతులేని చాకిరీ, విమర్శల మధ్య నలిగిపోయినా, రాత్రి అందరూ నిద్రపోయిన తర్వాత తనలోని నిశ్శబ్ద పోరాటాన్ని మొదలుపెట్టింది. పాత ల్యాప్‌టాప్‌ను దుమ్ముదులిపి, తనకున్న సాఫ్ట్‌వేర్ నైపుణ్యాలను మెరుగుపరుచుకుంటూ జాతీయ స్థాయిలో ఫ్రీలాన్స్ ప్రాజెక్టులను చేజిక్కించుకుంది. రోజుకు కేవలం మూడు నాలుగు గంటల నిద్రతో, కళ్ల కింద చారలు పడుతున్నా సరే, తన ఆర్థిక స్వేచ్ఛ కోసం ఆ కష్టాన్ని ఇష్టంగా భరించింది. కొన్ని నెలల నిరంతర శ్రమ ఫలితంగా మంచి బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ సమకూర్చుకోవడమే కాకుండా, ఒక మల్టీనేషనల్ కంపెనీలో గౌరవప్రదమైన ‘వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్’ ఉద్యోగాన్ని సాధించింది.

ఆమె గదిలో కూర్చుని సీరియస్‌గా పని చేయడం చూసిన అత్తగారు ఒక్కసారిగా విరుచుకుపడ్డారు. “ఇంటి పనులు, వంటా వార్పు వదిలేసి, ఈ బొమ్మల పెట్టె ముందు కూర్చుని ఏం వెలగబెడుతున్నావు? మా కళ్లు గప్పి ఏం చేస్తున్నావు?” అంటూ ఇంటిని రణరంగంగా మార్చారు. అప్పుడు అపర్ణ ఏమాత్రం తడబడకుండా, స్థిరమైన గొంతుతో, “అత్తయ్య గారూ, తెల్లవారుజాము నుండే ఇంటి బాధ్యతలన్నీ పూర్తి చేశాను. నా వ్యక్తిగత సమయాన్ని నా ఎదుగుదల కోసం, నా ఆత్మగౌరవం కోసం వాడుకుంటున్నాను. నాకు చదువు ఉంది, పని చేసే శక్తి ఉంది. ఇకపై నా చిన్న అవసరాలకు కూడా మీ అబ్బాయి ముందు చేయి చాచి నిలబడాల్సిన అవసరం నాకు లేదు” అని కుండబద్దలు కొట్టినట్లు సమాధానమిచ్చింది. ఆమె కళ్లలోని ఆ నిశ్చయం, మాటల్లోని ఆ తెగింపు చూసి అత్తమామలు, రాజేష్ ఒక్కసారిగా నివ్వెరపోయారు. ఆ గంభీరమైన మార్పు వారిని నోరెత్తనివ్వలేదు, కానీ అపర్ణ తన లక్ష్యం వైపు అడుగులు వేయడం మాత్రం ఆపలేదు.

కాలం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు, అది చక్రంలా తిరుగుతూ గర్వంతో ఉన్నవారికి తగిన గుణపాఠం నేర్పుతుంది. అపర్ణ జీవితంలోనూ సరిగ్గా అదే జరిగింది. కొద్దిరోజులకే రాజేష్ పని చేసే కంపెనీ భారీ ఆర్థిక సంక్షోభంలో కూరుకుపోవడంతో, ఊహించని విధంగా అతని ఉద్యోగం ఊడిపోయింది. అప్పటివరకు కేవలం డబ్బు మరియు అధికారంతో అపర్ణను తక్కువ చేసి చూసిన అత్తమామలు, ఆదాయం ఆగిపోగానే ఒక్కసారిగా దిక్కుతోచని స్థితిలో పడిపోయారు. ఇంటి అద్దెలు, పెరుగుతున్న నిత్యావసరాల ఖర్చులు, అత్తమామల మందుల బిల్లులు కొండలా వచ్చి పడ్డాయి. అహంకారంతో విర్రవీగిన ఆ ఇంట్లో ఇప్పుడు నిశ్శబ్దం, భయం రాజ్యమేలుతున్నాయి. రాజేష్ మానసికంగా కుంగిపోయి, సమాజంలో తలెత్తుకోలేక గదికే పరిమితమైన తరుణంలో అపర్ణ ఒక ధైర్యవంతురాలైన యోధురాలిలా ముందుకు వచ్చింది. తన ఇన్నాళ్ల కష్టార్జితంతో పొదుపు చేసిన సొమ్ముతో ఇంటి బాధ్యతలను భుజాన వేసుకుంది.

 కేవలం ఆర్థికంగా ఆదుకోవడమే కాకుండా, తన వృత్తిపరమైన పరిచయాలను ఉపయోగించి రాజేష్‌కు మరో ప్రతిష్టాత్మక సంస్థలో ఉద్యోగం వచ్చేలా మార్గం సుగమం చేసింది. అయితే, ఆ సహాయాన్ని ఏదో మొక్కుబడిగా చేయకుండా, ఒక అర్థవంతమైన చర్చకు వేదికగా మార్చుకుంది. కుటుంబ సభ్యులందరినీ హాల్లో కూర్చోబెట్టి, ఆమె వారి కళ్లల్లోకి నేరుగా చూస్తూ ఇలా అంది, “నాడు నా పుట్టింటి వారి కోసం కేవలం పది వేలు అడిగితే నన్ను అడుక్కునే దానిలా చూశారు, హేళన చేశారు. కానీ నేడు అదే అడుక్కునే దాని సంపాదనతోనే ఈ ఇంటి దీపం వెలుగుతోంది. మనిషికి నిజమైన విలువనిచ్చేది వారు సంపాదించే అంకెలు కాదు, తోటివారి పట్ల చూపే మానవత్వం మరియు ఆపదలో ఆదుకునే గుణం. కానీ, ఆ గుణానికి ఆచరణాత్మక శక్తిని ఇచ్చేది మాత్రం ఆర్థిక స్వతంత్రత మాత్రమే. ఒక మహిళ ఆర్థికంగా నిలబడితే అది కేవలం ఆమె వ్యక్తిగత గెలుపు కాదు, అది ఆ కుటుంబానికే ఒక కొండంత అండ అని ఇప్పటికైనా గ్రహించండి.” ఆమె మాటలలోని నిఖార్సైన నిజం వారి తలలు వంచుకునేలా చేసింది.

అపర్ణ సంధించిన ఆ ప్రశ్నలు నిశితమైన తూటాల్లా రాజేష్ మనసుని బలంగా తాకాయి. నిన్నటి వరకు కేవలం వంటింటికే పరిమితమని తాను తక్కువ చేసి చూసిన తన భార్య, నేడు తనకంటే గొప్ప స్థాయికి ఎదిగి, పతనమవుతున్న కుటుంబాన్ని తన భుజాలపై మోసి కాపాడిన తీరు చూసి అతను అపరాధ భావంతో కుంచించుకుపోయాడు. ఆమె వ్యక్తిత్వం ముందు తన అహంకారం ఎంత చిన్నదో అతనికి అర్థమై, కళ్లలో నీళ్లతో సిగ్గుతో తలవంచుకున్నాడు. అపర్ణ ఎదుగుదలను అడ్డుకున్న తన తల్లిదండ్రుల ఆలోచనా ధోరణి ఎంత తప్పో గ్రహించిన రాజేష్, వారిని కూడా మందలించి పరిస్థితిని సరిదిద్దాడు. తమ తప్పును ఆలస్యంగానైనా తెలుసుకున్న అత్తమామలు, అపర్ణలో ఒక సామాన్య కోడలిని కాకుండా, ఆ ఇంటిని నిలబెట్టిన ధైర్యవంతురాలైన యజమానురాలిని చూశారు.

ఆమె పట్ల వారికున్న చిన్నచూపు పోయి, అపారమైన గౌరవం పెరిగింది. అపర్ణ తన పట్టుదల మరియు తెలివితేటలతో కేవలం ఒక సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కోవడమే కాకుండా, ప్రతి ఆడపిల్లకి ఆర్థిక స్వతంత్రత అనేది ఎంతటి రక్షణ కవచమో మరియు ఆత్మగౌరవానికి పునాదో సమాజానికి చాటి చెప్పింది. నేడు ఆమె ఒక అత్యున్నత స్థాయి సక్సెస్‌ఫుల్ ప్రొఫెషనల్‌గా రాణిస్తూనే, ఇంటి గౌరవాన్ని మరియు బాధ్యతలను సమర్థవంతంగా నిర్వహిస్తున్న ఆదర్శప్రాయమైన మహిళగా నిలిచింది. తన నిశ్శబ్ద పోరాటంతో ఆమె కేవలం సంపదను మాత్రమే కాదు, తన కుటుంబ సభ్యుల మనసుల్లో ఎప్పటికీ చెరిగిపోని స్థానాన్ని మరియు తిరుగులేని గౌరవాన్ని సంపాదించుకుంది. ఆమె ప్రయాణం ఇప్పుడు ఎంతో మంది మహిళలకు స్ఫూర్తినిచ్చే ఒక విజయగాథగా మారింది.

-సి.హెచ్.ప్రతాప్

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~