విశాఖపట్నంలోని ఒక ప్రముఖ కార్పొరేట్ కాలేజీకి చెందిన ఎంబోస్డ్ లెటర్‌హెడ్ రజని చేతిలో బరువెక్కింది. పలుచని కాగితమే అయినా, అది ఆమె సంవత్సరాల శ్రమ, త్యాగాలు, పోరాటాల ప్రతీకలా అనిపించింది. ఆ పత్రంపై బంగారు అక్షరాలతో మెరిసిన ముఖ్యమైన పదాలు ఆమె గుండెల్లో ఊపిరితిత్తుల వరకూ వ్యాపించేలా కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపాయి. ఎన్నో అడ్డంకులను దాటుకుని అందుకున్న ఈ పత్రం, తన సామర్థ్యాన్ని ప్రపంచానికి నిరూపించే తొలి అడుగుగా ఆమెకు అనిపించింది.

ఒక సాయంత్రం, ఒక స్నేహితుడు తీసుకువచ్చిన పెళ్లి సంబంధాన్ని ఆయన రజని ముందుంచారు. ఆ మాటలు విన్న రజని హతాశురాలైంది. తన ఆశల సౌధం కళ్ల ముందే కుప్పకూలినట్లు అనిపించింది. అంతకంటే బాధ ఏమిటంటే ఎప్పుడూ తనకు అండగా నిలిచే తల్లి ఈసారి మాత్రం తండ్రి పక్షాన నిలబడటం.

“అతను మంచి మనిషి రజనీ… మాటకు నిలబడేవాడు. పది సంవత్సరాలు పెద్దవాడైతేనేం ? భవిష్యత్తులో నీకు స్థిరత్వం ఇస్తాడు,” అని ఆమె తల్లి కళ్లల్లో నీళ్లు మెరుస్తూ, గుండెల్లో దాచుకున్న నిస్సహాయతను వ్యక్తం చేసింది.

ఇరవై ఎనిమిదేళ్లు వయస్సు గల, సాధారణమైన కానీ స్థిరమైన ఉద్యోగం ఉన్న ఆ కాబోయే వరుడిని సమర్థిస్తూ, ఆమె ఇంకా చెప్పింది: “నీ పెళ్లి అయిపోతేనే నీ నాన్న రిటైర్మెంట్ తర్వాత ప్రశాంతంగా ఉంటారు. ఇది మన ధర్మం, కుటుంబ బాధ్యత. నీకే ఇది భద్రతను ఇస్తుంది.”

తల్లిదండ్రులకు, ఆడపిల్ల జీవితంలో పెళ్లే భద్రతకు ఏకైక మార్గం. కానీ రజనికి, ఈ త్వరపాటు వివాహం అనేది తన స్వప్నాలపై వేసిన సంకెళ్లు—ఒక బంగారు బోను.

“నేను అతన్ని పెళ్లి చేసుకోను,” అని ఆమె గొంతులో వణుకు ఉన్నా మాటల్లో దృఢత్వాన్ని కోల్పోకుండా చెప్పింది.

ఆమెకు స్థిరత్వం కంటే స్వేచ్ఛ ముఖ్యం. “ఇప్పుడే పెళ్లి వద్దు. నా చదువు కొనసాగించాలి. ఎం.యస్సీ చేయాలి. ఆ తర్వాత సొంతగా నిలబడి, లెక్చరర్‌గా సేవ చేయాలి.”

ఈ మాటలు కోరికలు మాత్రమే కాదు—ఆమె జీవితంలో వేసిన పరిమితులపై చేసిన స్పష్టమైన తిరుగుబాటు.

తర్వాతి వారాలన్నీ భారమైన మౌనాల్లో, నిండిన చూపుల్లో, ఆగని విభేదాల్లో గడిచాయి. ఆమె తండ్రికి ఇది కేవలం తన తీర్పుకు అవమానం కాదు; వారి సమాజపు ఆచారాలకు సవాలుగా అనిపించింది. డబ్బును నిలిపివేయడం ద్వారా ఆమెను ఒత్తిడి చేసి పెళ్లికి అంగీకరింపజేయాలని ఆయన నిర్ణయించుకున్నారు.

డిగ్రీ ఫీజులు తప్ప అన్ని ఆర్థిక సహాయాలు నిలిచిపోయాయి—పుస్తకాలు, కోచింగ్, రవాణా, ఇతర ఖర్చులు అన్నీ ఆమె భుజాలపై పడినాయి. కానీ రజని వేడుకోవడం మానేసింది. తన లక్ష్యానికి చేరుకునే మార్గం ఒక్కటే—స్వయం ఆధారితత్వం. అదనపు పుస్తకాలు, కోచింగ్, ముఖ్యంగా రాబోయే పోస్ట్‌గ్రాడ్యుయేషన్ ఫీజుల కోసం ఆమె డబ్బు సమకూర్చాలి. కుటుంబ వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ, ప్రతిష్ఠకు మైనస్ అవుతుందని తండ్రి భావించినప్పటికీ, రజని సాయంత్రాల్లో పొరుగింటి పిల్లలకు గణితం చెప్పే పార్ట్‌టైమ్ ట్యూషన్లు ప్రారంభించింది. ఈ చిన్న ఉద్యోగమే ఆమె ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యానికి మొదటి అడుగు—ఆమె సంకల్పానికి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం.

తరువాతి నాలుగు సంవత్సరాలు ఆమెకు అసలు విశ్రాంతి లేకుండా గడిచాయి. బి.యస్సీ తరగతులు, ఆలస్యంగా ముగిసే ట్యూషన్లు, ఇంట్లో తరచూ వచ్చే మౌన ఒత్తిడి—ఇవన్నీ సమన్వయిస్తూ ఆమె ముందుకు సాగింది. సంపాదించిన ప్రతి రూపాయిని జాగ్రత్తగా పొదుపు చేసింది. చివరికి, తన సొంత పొదుపుతో పూర్తిగా చెల్లించుకున్న ఎం.యస్సీ గణిత అంగీకార పత్రం చేతిలోకి రాగానే, ఆమె తన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన పోరాటం గెలిచానని గ్రహించింది—స్వంత నిర్ణయాలు తీసుకునే హక్కు.

ఆమె పోస్ట్‌గ్రాడ్యుయేషన్‌ను ప్రత్యేక ప్రతిభతో పూర్తి చేసింది. నేడు, ఆ పోరాటం పరాకాష్టకు చేరింది.

తలుపు చప్పుడు రావడంతో రజని వర్తమానంలోకి వచ్చింది. కొత్త మేనేజర్ పత్రాలను పూర్తి చేయడానికి ఎదురు చూస్తున్నారు. రజని తన కుర్తాను సరిచేసుకుంది. ఆమె గుండెల్లో అపారమైన గర్వం ఉప్పొంగింది. ఆమె కేవలం ఉద్యోగం సంపాదించలేదు; చెల్లెళ్ల భవిష్యత్తును సురక్షితం చేసింది. త్వరగా చేసే పెళ్లి కాదు, స్వాతంత్ర్యమే కుటుంబ బలానికి అసలైన కొలమానం అని నిరూపించింది.

ఆమె రజని—గణితశాస్త్ర లెక్చరర్. ఆమె ప్రయాణం… ఇప్పుడే ప్రారంభమైంది. నేటి యువతరానికి రజని కథ గొప్ప ప్రేరణ. కలలు కనడంలోనే కాదు, వాటిని నిజం చేసుకోవడానికి బలమైన అడుగులు వేయడంలో ధైర్యంగా ఉండండి. మీ మార్గాన్ని అడ్డుకునే ఆచారాలు, ఆర్థిక ఇబ్బందులు లేదా కుటుంబ ఒత్తిడులు ఏవైనా కావచ్చు, వాటికి భయపడకండి. రజని లాగా, మీ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి స్వయంశక్తి, కఠోర శ్రమ మాత్రమే మార్గం అని గుర్తించండి. ఎవరో ఇస్తారని ఎదురు చూడకుండా, మీ చదువు, మీ కెరీర్ కోసం మీరే బాధ్యత వహించండి. ఆత్మవిశ్వాసంతో, సంకల్పంతో శ్రమించండి—మీ కలల ప్రొఫెషనల్ జీవితం మీ చేతుల్లోనే ఉంది.