నా పల్లె ఆడపడుచుల పుస్తెలు ఎదపై మౌనంగా ఘోషిస్తున్నాయి భగ్గున మండే సర్పము లాంటి సారాతో విషము వంటి విస్కీతో నిత్య నిషాలో యాడ అంగడిలో నాట్యం చేస్తూ బొర్లుతున్నడని పెనిమిటి కోసం ఘోషిస్తున్నాయి కట్టుకున్న అర్ధాంగి జీవితానికి అర్థం లేకుండా కన్నబిడ్డలకు సమాజంలో విలువ లేకుండా చేస్తున్న పెనిమిటిని చూసి అరుచుకుంటే వీధీలో చులకన … Continue reading →