కల్మషమెరుగని పసిపాప (కవిత ) – ముక్కమల్ల ధరిత్రీ దేవి
చిరు మందహాసం నను పలకరిస్తే చాలు.. గోముగ అమ్మ తినిపించే గోరుముద్దలు.. ఆ మెడను చుట్టి దాగుడుమూతలాడే నా లేలేత చేతులు..బుడిబుడి రాగాలతో మారాం చేసే నను బుజ్జగిస్తూ బడిని దిగబెట్టే ప్రియమైన నాన్న ప్రేమ చూపులు… కనుల ముందు కదలాడి..నిద్రాణమైపోయిన నా బాల్యం నను తట్టి మేల్కొలుపుతుంది… అదిగో ఆ క్షణాన..కావాలంటుంది నా మనసు … Continue reading →
