“పోనీ నన్ను రమ్మంటావా?” తండ్రి కరుణాకర్ అడిగాడు పెద్దకొడుకు వరప్రసాదును. వరప్రసాదేమీ సమాధానం చెప్పకముందే “వాడిని నేనే అరణ్యానికో, అంతరిక్షానికో పంపిస్తున్నట్టు, ఏంటండి మీరిద్దరూ? వాడిని వాళ్లూరే కదా పంపిస్తున్నానంది” తల్లి సుమలత. “ఆ రెండింటిలోనూ మనుషులుండరు. అక్కడికి పంపించినా నయమే” గొణుక్కున్నాడు చిన్నకొడుకు భానుప్రసాద్. భర్త, కొడుకులిద్దరి దగ్గర … Continue reading →

నా పల్లె ఆడపడుచుల పుస్తెలు ఎదపై మౌనంగా ఘోషిస్తున్నాయి భగ్గున మండే సర్పము లాంటి సారాతో విషము వంటి విస్కీతో నిత్య నిషాలో యాడ అంగడిలో నాట్యం చేస్తూ బొర్లుతున్నడని పెనిమిటి కోసం ఘోషిస్తున్నాయి కట్టుకున్న అర్ధాంగి జీవితానికి అర్థం లేకుండా కన్నబిడ్డలకు సమాజంలో విలువ లేకుండా చేస్తున్న పెనిమిటిని చూసి అరుచుకుంటే వీధీలో చులకన … Continue reading →

ఆయన ఎన్నినిద్రలేని రాత్రులను అక్షరాలతో వెలిగించుకుంటే తయారయ్యిందో ఎన్ని చెమటచుక్కలను  మహాగ్రంథం మీద నాటితే చిగురించిందో అన్నికాలాలూ పండ్లనిచ్చే మహా వృక్షమయ్యింది రాజ్యాంగం   నా తాతముత్తాతల నాలుకల మీద నాట్యమాడటానికి నిరాకరించిన చదువుల తల్లి రాజ్యాంగం చెప్పిందనే కదా! మా గుడిసెగూటిలో పుస్తకమై వాలిపోయింది  ఏమీ లేని ఖాళీ చేతులకు ఓటు హక్కును తొడిగితేనే … Continue reading →

ముఖ చిత్రం : అరసి శ్రీ  సంపాదకీయం  అరసి శ్రీ  కథలు   “ఇదిగో తోక -అదిగో పులి” – మజ్జి భారతి నా కథ-15 (ఇంటర్మీడియట్) — డా.బోంద్యాలు బానోత్(భరత్) ఆత్మ నిర్భరత  – సి.హెచ్.ప్రతాప్ కవితలు  కల్మషమెరుగని పసిపాప  – ముక్కమల్ల ధరిత్రీ దేవి ప్రకృతి – డాక్టర్. సతీష్ కుమార్. బేపల “రోహిత్ … Continue reading →

        అపురూప జన్మ స్త్రీ జన్మ, ప్రకృతే స్త్రీ గా రూపుదిద్దుకున్న స్వరూపం. సృష్టికి మూలమైన శక్తి ఆమె, జీవనానికి జీవం పోసే మమకారం ఆమె. మట్టిలో మొలిచే విత్తనం నుంచి ఆకాశాన్ని తాకే కలల  వరకూ ప్రతి అడుగులో ఆమెనే ఆధారం, ప్రతి విజయంలో ఆమెనే ప్రేరణ. నిశ్శబ్దంలోనూ నినాదమై, … Continue reading →