పనికి పండగ లేదని కాలెండర్‌లో “ఎరుపు రంగు” కష్టానికి మాత్రమే ఎందుకు శ్రమ నడిచే ప్రతి రోజు పండగే.!! శ్రమకు సెలవు లేదు సూర్యుడి ముందు లేచి నక్షత్రాల కింద పడుకునే వాళ్ల జీవితమే నిరంతర యజ్ఞం.!! చేతుల మీద మట్టీ నుదిటిపై చెమట ఇవే వారి పతకాలు వీటితోనే … Continue reading →

తరాలు తరిగే కొద్దే ప్రస్తుతమే నిజమని నమ్ముతుంది నేటి…తరం నవతరం పెరిగేకొద్ది తెల్లదొరలు పెట్టిన బాధలు భరతమాత 200 సం!!లు స్వేచ్ఛకోసం పడ్డ పురిటి నొప్పులు మర్చి పోయింది ఈ…తరం కాలం కాలిపోతున్న కొద్ది పాఠాలలోని…చరిత్రకు మస్థిష్కాలలోని…నిజాలకు వక్రభాష్యాలు చెపుతుంది…ఈ తరం తొలినాళ్ళలో వేసిన అడుగులు తొలి మేథస్సులో…పడిన శ్రమను మరిచిపోతుంది…ఈ తరం ఆకలి సమస్యలు … Continue reading →

నా పల్లె ఆడపడుచుల పుస్తెలు ఎదపై మౌనంగా ఘోషిస్తున్నాయి భగ్గున మండే సర్పము లాంటి సారాతో విషము వంటి విస్కీతో నిత్య నిషాలో యాడ అంగడిలో నాట్యం చేస్తూ బొర్లుతున్నడని పెనిమిటి కోసం ఘోషిస్తున్నాయి కట్టుకున్న అర్ధాంగి జీవితానికి అర్థం లేకుండా కన్నబిడ్డలకు సమాజంలో విలువ లేకుండా చేస్తున్న పెనిమిటిని చూసి అరుచుకుంటే వీధీలో చులకన … Continue reading →

ఆయన ఎన్నినిద్రలేని రాత్రులను అక్షరాలతో వెలిగించుకుంటే తయారయ్యిందో ఎన్ని చెమటచుక్కలను  మహాగ్రంథం మీద నాటితే చిగురించిందో అన్నికాలాలూ పండ్లనిచ్చే మహా వృక్షమయ్యింది రాజ్యాంగం   నా తాతముత్తాతల నాలుకల మీద నాట్యమాడటానికి నిరాకరించిన చదువుల తల్లి రాజ్యాంగం చెప్పిందనే కదా! మా గుడిసెగూటిలో పుస్తకమై వాలిపోయింది  ఏమీ లేని ఖాళీ చేతులకు ఓటు హక్కును తొడిగితేనే … Continue reading →

        ఆగిన గుండె ఈనాటికి దశాబ్దం! ఆ గుండె డప్పై కొట్టుకుంటూనే ఉంది. ఈ దశాబ్ద కాలమంతా… దళిత గుండెల్లో నిప్పులు రాజేస్తూనే ఉంది. ఇంకా ఆ నిప్పు రవ్వలు ఎగిసెగిసి పడుతూనే ఉంటాయి ఈ కుల మతోన్మాద రాజ్యంలో బతకడమే నిరసనగా బతుకుతున్న వాళ్ళం హైందవమంటూ సనాతనమంటూ దారిద్ర్య రేఖకి … Continue reading →