ఓ తల్లిదండ్రులారా! పసిప్రాణంపాదాలకు పట్టీలుకడుతున్నప్పుడు అవిఅందానికా? లేక……. అడుగులపరిధినినిర్దేశించేసంకెళ్లా? పొత్తిళ్లలోనేఆమెభవిష్యత్తుపై అంచనాలువేస్తున్నప్పుడు మీరుపెంచుతున్నదిఒకజీవాన్నా? లేక…….. అప్పులభారంతోకుంగిపోయే ఒకఅభద్రతనా?   అమ్మాయిఅడుగుతీసి అడుగువేస్తుంటే ఆకాశపుహద్దుల్నిచూపాల్సిందిపోయి……. కంచెలకాపలామధ్యకలలని ఎందుకుచిదిమేస్తున్నారు? మీరుపోగుచేస్తున్న బంగారునగలు రేపుఆమెమెడకుఆభరణాలుకావు…… ఆమెగొంతునొక్కేసేసామాజిక ఆచారాలబరువులు!   పుట్టిననాటినుండే……. ఆమెపెళ్లిపందిరికోసం ఎకరాలుఅమ్మకండి ఆ భూమిసాక్షిగా…….. అక్షరాలవిత్తనాల్ని ఆమెగుండెల్లోనాటండి! రంగురంగులపట్టువస్త్రాలను బీరువాల్లోదాచికాదు పరిస్థితులఎదురుగాలినితట్టుకునే పట్టుదలనేపట్టుచీరగాఆమెకుకట్టండి!   వినండి…….. మీరుఇచ్చే ఈ … Continue reading →

మాటలు తెగిపోతున్నాయి గొంతులో నిశ్శబ్దం బాధ పెడుతూ ఉంది రక్తమంతా చల్లగా తాపీగా ప్రవహిస్తోంది ఆలోచనల నిండా ఏదో పరాయితనం మూలుగుతోంది   ఎక్కడ చూసినా వాని వలలోనే చేపపిల్లలై లివలివ కొట్టుకుంటూ నా సోదరులు వాని ఉరితాడునే ఒళ్ళు తెలియని భక్తితో ముద్దాడుతూ నా వాళ్ళు నా ఇంట్లోనే  వాడు నా మరణానికే దైవ … Continue reading →

సూక్ష్మ దృష్టి తొడ కవి సృష్టించు కవిత జన హితము కోరు అక్షర కూర్పు కవిత ఛందోబద్ద నియమం గల పద్య కవిత ప్రకృతి మేలు కోరు ప్రకృతి కవిత భావ ప్రసరణ చేయు భావకవిత భావలను తర్కించు  విమర్శ కవిత జనులకు ప్రేమ పంచు ప్రేమ కవిత ఊహలో విహరించు కాల్పనాత్మక కవిత సుకుమార … Continue reading →

        అమ్మ ఒడిని తలపించే! “అ”కారం… తొలితెలుగు”నుడి”కారం అదెలే మమతల సాకారం. అచ్చులు, హల్లులు, ఉభయాక్షరాలు వెరసి, యాబదిఆరు అక్షరాలు తెల్గువాడి,జీవ నాడులు. అరువదినాల్గు!కళలకు కాణాచి. తెలుగే!సంప్రదాయాల వారణాసి. నాడు! దేశభాషలందు!తెలుగు”లెస్స”ని కొనియాడిన వైభవం!ఆ,అనుభవం మళ్ళీ,మళ్ళీ,నా! మదిని తాకాలి. గతమెంతో “ఘన”కీర్తని కాదోయ్.. వర్తమానం,నవ్వభవ్వ వసంతమై, గడప,గడపకు,గుండె గుండెకు.. తెలుగే వెలుగుల … Continue reading →